23 ตุลาคม 2552
กินโยเกิร์ตกับแก้วมังกร หอมหวานได้ใจ ตักเข้าปากไป ความรู้สึกถึงของกินคล้ายๆกันก็วนเวียนเข้ามา

4 octobre 2006
เดินออกไปซื้อของกินที่ซุปเปอร์ฯ อะไรๆก็ดูแปลกไปหมด ดีใจที่เห็นน้ำปลา แต่ก็ยังไม่รู้จะเอามากินกับอะไร ตัดสินใจซื้อของที่ควรจะกินได้มากที่สุด
"นมเปรี้ยวกับขนมปัง" กลับมาถึงห้อง นมเปรี้ยวที่นี่รสชาติพิลึก มันข้นกว่านมเปรี้ยวที่เคยกินจนรู้สึกเหมือนเป็น "โยเกิร์ตละลาย" ตัดสินใจเอาไปแช่เย็นแต่ตู้เย็นไม่ทำงาน ลมหนาวข้างนอกกรูกันเข้ามา อะไรกันนี่เพิ่งตุลาเอง... เราเดินไปปิดหน้าต่างและขณะที่มือสัมผัสกับอากาศข้างนอก ไอเดียเด็ดก็พุ่งขึ้นมา เราเอาเจ้าขวดที่มีของเหลวข้นๆอยู่ข้างในเกือบเต็มไปวางไว้นอกหน้าต่าง ชมตัวเองว่า "เข้าท่าเนอะ" ตื่นเช้าขึ้นมารีบเปิดหน้าต่างหวังจะได้ดื่มรสเปรี้ยวที่เย็นเจี๊ยบ บางทีอาจเป็นน้ำแข็งไปแล้วก็ได้ แต่รสชาติที่เข้าปากนั้น มันพิลึกยิ่งกว่าเมื่อวานแถมไม่ได้เย็นอย่างที่คิดว่าควรจะเย็น เราไม่รู้หรอกว่ามันบูดรึเปล่า แต่ด้วยความเสียดายเราก็กล้ำกลืนเข้าไปจนหมด
นั่นเป็นนมเปรี้ยวขวดเดียวที่เราดื่มตลอดเวลาหนึ่งปี พอเข้าเดือนพฤศจิกา เราก็รู้ว่าเราเอานมไปตาก "ลมเย็น" เท่านั้น ไม่ใช่ "ลมหนาว"

23 ตุลาคม 2552
กินจนถึงคำสุดท้าย แล้วรู้สึกเหมือนที่เข้าปากนั่นคือ "โยเกิร์ตละลาย"